10.2025
Na miejscu tym spoczywają bracia nasi,
którzy zginęli śmiercią męczeńską z rąk Hitlerowców,
po długich i ciężkich cierpieniach w obozie koncentracyjnym Sportschule.
In this place rest our brothers who died a martyr’s death at the hands of the Nazis,
after long and grievous suffering in the Sportschule concentration camp.
Sportschule (oficjalnie niem. Arbeitslager Langenbielau I, znany również jako obóz Reichenbach) – niemiecki podobóz KL Groß-Rosen dla mężczyzn, znajdujący się na pograniczu Bielawy (niem. Langenbielau) i Dzierżoniowa (niem. Reichenbach).
Najemcą niewolniczej siły roboczej z obozu były głównie zakłady tkackie Christian Dierig A.G., które na czas wojny przyjęły nazwę Siling I i produkowały broń.
Więźniowie pracowali również dla firm Jordan (na czas wojny Siling II), Zill u. Knebich, Hansen u. Neumann, Lehmann, Spinnerei G.F. Flechtner, Telefunken, Krupp, Rebich, Richter u. Schäder (na czas wojny Blockhäuserbau), Flugzeugfabrik „Preschona”, Goldschmidt oraz Radiofabrik Hagenuk.
W 1945 roku więźniów zatrudniano przy kopaniu okopów.
Sporna jest także liczba więźniów: mogło być ich 2000 bądź nawet 7000, natomiast nieznana jest liczba ofiar.
Więźniami byli głównie Żydzi, pochodzący z Polski, a także Żydzi z innych państw europejskich
The Sportschule (officially German: Arbeitslager Langenbielau I, also known as the Reichenbach camp) was a German subcamp of the Groß-Rosen concentration camp for men, located on the border between Bielawa (German: Langenbielau) and Dzierżoniów (German: Reichenbach).
The camp’s slave labor force was primarily hired by the Christian Dierig A.G. weaving mill, which for the duration of the war was renamed Siling I and produced weapons. Prisoners also worked for Jordan (for the duration of the war, Siling II), Zill u. Knebich, Hansen u. Neumann, Lehmann, Spinnerei G.F. Flechtner, Telefunken, Krupp, Rebich, Richter u. Schäder (for the duration of the war, Blockhäuserbau), Flugzeugfabrik „Preschona”, Goldschmidt, and Radiofabrik Hagenuk. In 1945, prisoners were employed digging trenches.
The number of prisoners is also disputed: there may have been 2,000 or even 7,000, but the number of victims is unknown. The prisoners were mainly Jews from Poland, with some from other European countries.