Lublin, ul. Droga Męczenników Majdanka. Państwowe Muzeum na Majdanku w miejscu KL Lublin.

10.2025


 „Czarną drogą” nazywane jest przejście po przekroczeniu bramy głównej obozu, którym więźniowie przechodzili do sektora gospodarczego, gdzie byli przyjmowani do obozu KL Lublin.


Lublin, ul. Droga Męczenników Majdanka. Państwowe Muzeum na Majdanku w miejscu KL Lublin.
Lublin, ul. Droga Męczenników Majdanka. Państwowe Muzeum na Majdanku. Czarna droga.

Przedwojenny dom rakarza miejskiego.
Potem kwatera lekarza SS, następnie dom kierownika więźniarskiej części obozu Antona Thumanna.

Przed Białym Domkiem droga którą pędzono więźniów z rampy do obozu KL Lublin.
Na pierwszym planie Droga Hołdu i Pamięci.


Lublin, ul. Droga Męczenników Majdanka. Państwowe Muzeum na Majdanku. Dom kierownika oddziału więziennego – biały domek.

Barak łaźni męskiej (nr 41) służył do kąpieli więźniów od wiosny 1942 r. Przed wejściem do pomieszczenia z natryskami znajdowała się rozbieralnia, w której strzyżono mężczyzn. W łaźni zamontowano też betonowe kadzie do dezynfekcji więźniów. Sąsiadujące z nią pomieszczenie wykorzystywano do dezynfekcji odzieży przy użyciu cyklonu B. Służyło ono również do wydawania więźniom ubrań obozowych (tzw. pasiaków) lub odpowiednio oznakowanych starych ubrań cywilnych. Przylegające dziś do baraku łaźni męskiej komory gazowe służące do uśmiercania więźniów powstały pod koniec lata 1942 r. Urządzono je w murowanym budynku nazywanym bunkrem. Do mordowania używano tlenku węgla i cyklonu B. Eksterminacja w komorach gazowych Majdanka trwała do września 1943 r.

https://www.majdanek.eu/pl/news/remont_baraku_lazni_meskiej_i_komor_gazowych/1016


Lublin, ul. Droga Męczenników Majdanka. Państwowe Muzeum na Majdanku. Barak 41 łaźni męskiej. Jedna z trzech komór gazowych KL Lublin.

Aktion Erntefest (pol. akcja Erntefest], z niem. operacja „Dożynki”) – kryptonim akcji wymordowania Żydów przeprowadzonej w dniach 3–4 listopada 1943 roku na terenie dystryktu lubelskiego w Generalnym Gubernatorstwie.
Rozkaz natychmiastowej likwidacji Żydów wydał Reichsführer-SS Heinrich Himmler bezpośrednio po zbrojnym buncie więźniów w obozie zagłady w Sobiborze. 
Odpowiedzialny za przeprowadzenie akcji Erntefest był Jakob Sporrenberg (Wyższy Dowódca SS i Policji w dystrykcie lubelskim).

Tego dnia w obozach na Majdanku, w Poniatowej, w Trawnikach oraz w innych obozach w dystrykcie lubelskim wymordowano niemal wszystkich więźniów pochodzenia żydowskiego. 
Łącznie zamordowano ok. 42 tysiące osób. 
Przy życiu pozostawiono kilka tysięcy więźniów żydowskich zatrudnionych na lotniskach w Zamościu, Białej Podlaskiej i Puławach oraz w zakładach Heinkla w Budzyniu pod Kraśnikiem.

Aktion Erntefest

Majdanek

Przed egzekucją Żydzi musieli się rozebrać. Potem wchodzili do przygotowanych rowów, nad którymi stali esesmani z bronią maszynową. Żydzi musieli położyć się na ziemi (potem już na zwłokach poprzedników), a esesmani strzelali do nich. Mężczyzn i kobiety rozstrzeliwano osobno. Akcja trwała bez przerwy od 6 lub 7 rano do godziny 17. Esesmani dokonujący rozstrzeliwań ciągle się zmieniali.

W grupie zamordowanych znajdowało się około 8,1 tys. więźniów Majdanka, w tym 1660 kobiet. Pozostali straceni byli więźniami innych obozów z terenu Lublina. Łącznie na Majdanku rozstrzelano wtedy około 18 tys. osób.


Lublin, ul. Droga Męczenników Majdanka. Państwowe Muzeum na Majdanku. Upamiętnienie ofiar akcji „Erntefest”, rowy egzekucyjne.

Obóz koncentracyjny na Majdanku w relacji Andrzeja Stanisławskiego
Państwowe Muzeum na Majdanku